تور دبی
ویزای تایوان
خدمات VFS در هروی سنتر
باربری تهران
در برقی اتوماتیک و کرکره
نمایندگی تفال در تهران
خرید اتو بخار تفال
زودپز تفال
خرید توتون توتون
تشک طبی
صحبت هاي فوق العاده دكتر الهي قمشه‌اي در مكتب امام حسين (ع) اسلام
اسلام
نوشته شده در تاريخ ۱۲ اسفند ۱۳۹۷ توسط مرتضي | نظرات (0)

... ما تشنه ي تو هستيم. ما كشته ي تو هستيم. "مرده ي اوييم و بدو زنده ايم" نظامي خيلي قشنگ گفته كه :
"ما كه نظر بر سخن افكنده اييم                    مرده ي اوييم و بدو زنده ايم "
آدم وقتي مرده ي كسي ميشه، زنده ي اونم هست. مي تونيم بگيم : من كشته ي تو هستم، من مرده ي تو هستم، من زنده تو هستم. چرا ؟ براي اينكه اين كشتگيه كه منو زنده مي كنه.
"اقتلوني اقتلوني يا ثقات                    ان في القتلي حياه في الحياة"
منو بكشيد! اين هواهاي نفساني ماست كه مارو كشته!
"زنده كدام است بر هوشيار                     آن كه بميرد به سر كوي يار"
شما زنده تر از امام حسين (ع) در عالم سراغ داريد؟ زنده مگه كيه ؟ اونيه كه صاحب اثره. كي مي تونيه اين همه خيرات و بركات داشته باشه، در زير خاك خفته باشه؟ خفته نيست! زندست! زندست كه اين قدراثر داره؛ زندست كه اين قدر همه رو دور هم جمع ميكنه. اشك شوق بباريد. ما كه به خاطر او گريه نمي كنيم. ما كه به احوالات او گريه نمي كنيم كه. او در منتهي درجه اي از سعاتي است كه اونجا فرشتگان غبطه مي خورند به حال او. رشك بهشت برينه. حالا من بشينم بگم كه اي واي مثلا من غصه امام حسين(ع) رو بخورم؟! امام حسين (ع) غصه همه ي ماها رو خورده.
خواستم بگم "السلام عليك يا اباء عبدالله" ، ديدم كه او داره به ما سلام مي كنه! ما كجا مي تونيم؟ ما از عالم سلام نيستيم. ما اصلا رسيديم به اون سلام؟ كه:
"هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ"
سلام نام خداست. من چه سلامي بتونم بكنم؟ سلام او رو من مي تونم برسونم. امام حسين (ع) مي تونه به ما سلام بكنه. چرا ؟براي اينكه او سلامتي آورد براي ما. او تصلي داد. او داره ميگه كه غصه نخوريد. غصه نخوريد كه عشق هست. غصه نخوريد كه يك چنين عالمي است كه ببينيد ، بياموزيد كه چنان عالمي است كه ما بخاطرش رقص كنان زير شمشير مي ريم. ببينيد چه خبره اون عالم. ببنيد چشمشون به چه مقامي افتاد كه:
"زير شمشير غمش رقص كنان بايد رفت                    كان كه شد كشته او نيك سرانجام افتاد"
چرا اينقدر مشتاق بودند؟ چرا اينقد شاعق بودند؟ به ما درس دادن كه تو اين بدن نيستي. نترس از اين مرگ!
اين مرگ در حقيقت خروج تو از زندان اين عالمه. فكر نكن تو اين دست و پا هستي. صد هزار دست و پاي ديگه هست در عالم بهت ميدن. فكر نكن تو عمري داري. دو مرتبه صد هزار جواني و صد هزار عمر تازه بهت ميدن.
اينو امام حسين(ع) داره ميگه: بياموز از من. ببين اين عمل من نشانه اين است كه تو مي توني ايمان بياري به حقيقت عشق.اگر كه همه دروغ گفتند من راست ميگم. اگر همه گفتند و نكردند؛ من يك نفر مي كنم. تا بدوني كه راسته. تا بدوني كه درسته.
بنابراين سلام اوست كه بر ماست. و تسليت اوست كه بر ماست. او دل عزادار مارو كه ما عزاي حسين(ع) داريم؛ معنيش اين نيست كه داريم براي اون عزاداري مي كنيم.يعني ما عزاي رسيدن به اونو داريم.
ميگن فلان كس عزاي يه باغ داره! يعني دلش باغ مي خواد. عزا كه به معني داغ كه نيست كه به جيگر ما بذارن. اين مراسم عاشورا و مراسم ايام محرم همه نشانه عشق و اميده. ما مي رقصيم وسط خيابون از عشق او، از شوق او، گريه مي كنيم نه براي اينكه مثلا اون آب دادن يا ندادن! اون غرق در آب بود.
"غرق عشقي‌ام كه غرقست اندرين                    عشقهاي اولين و آخرين"
بلكه او در حقيقت، دست مارو گرفته كه تو اگر در اين عالم غصه داري، ناراحتي داري، مي ترسي، بيا در حضور من تا من بهت بگم كه هيچ غصه اي نبايد بخوري! بنابرين گريه ي ما گريه ي شوقه كه :
"تو كجايي تا شوم من چاكرت                    چارقت دوزم كنم شانه سرت"
من دلم مي خواد مثل تو باشم. يه گوشه ابروي تو رو مي تونم بهش برسم لااقل. و مي تونيم ما هممون درس بگيريم.

 

 

 

براي مطالعه ي ادامه مطلب كليك كنيد 

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
سایت :
آواتار :
پیام :
خصوصی :
کد امنیتی :
[ ]